Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2011





Χθες το βράδυ στην εφημερία κοντοστάθηκα στο παράθυρο μετά από μια κουραστική μέρα και Θυμήθηκα ότι...μικρή όπως ήμουνα,τα απογεύματα μετά το σχολείο έτρεχα στο διπλανό χωράφι με πολλή χαρά... όταν ερχόταν η άνοιξη, η αγαπημένη μου εποχή, μύριζαν όλα τόσο έντονα λες και μεθούσαν όλα τα ζωύφια από την μυρωδιά των λουλουδιών...αγαπημένο δεντράκι η αμυγδαλιά που στεκόταν όρθια τόσους χειμώνες και πάντα άνθιζε κάθε άνοιξη με τόσο καμάρι ...χαιρόταν και η καρδούλα μου μαζί της..δε ξέρω πως,αλλα κάτω από αυτή την αμυγδαλιά πέρασα ώρες ατελειώτες ζωγραφίζοντας τα παιδικά μου όνειρα..δεν χόρταινα να παρατηρώ τα λουλούδια εκείνη την εποχή και να τα ακουμπάω..σαν φευγαλέες ομορφιές που προέρχονταν από το Θεό, έλάμπαν για λίγο μπροστά στο βλέμμα μου και επέστρεφαν πάλι στα βάθη Εκείνου που τα δημιούργησε...Πάντα έκοβα μια παπαρούνα και μαδούσα τα φυλλαράκια της ένα-ένα λέγοντας το'' μ' αγαπάει- δεν μ' αγαπάει'' ευχόμενη να καταλήξει το τελευταίο φυλλαράκι στη λέξη μ'αγαπάει...
Τώρα μετά από τόσα χρόνια...νιώθω ότι αυτή η παιδική λαχτάρα δεν χάθηκε αλλά τώρα πια κρύβεται και ένας εγωισμός που δεν μ ' αφήνει να χαρώ το ίδιο όπως παλιά...νιώθω ότι κάθομαι σε λάθος τραπέζι και γεμίζω την ψυχή μου και την καρδιά μου με εμπαθείς σκέψεις και την πνίγω μέσα στην ασχήμια της καθημερινότητας...Πέρνω μια βαθιά ανάσα και σιγοψυθιρίζω στον διάδρομο...






Κύριε σε παρακαλώ ανάλαβε την ζωή μου ολόκληρη,
Κάνε να γίνει το θέλημα σου και βοήθησε με να μην σε πληγώνω
και να μην σε στεναχωρώ,με τις σκέψεις μου και την συμπεριφορά μου.
Βοήθησε με να γίνω χαριτωμένη ενώπιον σου,γεμάτη με την Χαρη του Αγίου Σου Πνεύματος.
Βοήθησε με να γίνω αγάπη για όλο τον κόσμο...

7 σχόλια:

  1. Αγαπημένη μου , ευγενική ψυχούλα , πόσο χάρηκα που πέρασες απ΄ το " Οδεύοντας " .
    Η πολυαγαπημένη " Νηφάλια Μέθη " , πόσο την έχω πεθυμήσει ...
    Οι σκέψεις σου πανέμορφες κι΄ αυθεντικές , απ΄ την καρδιά βγαλμένες ...
    γίνονται από σκέψεις , προσευχή και ταξιδεύουν Στου Κυρίου μας εμπρός Το Θρόνο !
    Να είσαι ευλογημένη , και Το Θείο Του Ουρανού να πλημμυρίζει πάντα τη ψυχή σου .
    Την αγάπη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σε ευχαριστώ απο καρδιάς καλή μου ''διαβάτη''...πάντα να μας ταξιδεύεις και να μας ευφραίνεις την καρδούλα με τέτοιες αναρτήσεις γιατί ειναι ευλογία και χαρά ένας άνθρωπος να έχει τόση ομορφιά μέσα του...να είσαι πάντα καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σε είχα χάσει:) σε είδα σ' ένα σχόλιο στον π. Λϊβυο πριν από λίγο και είπα να περάσω να σε δω.

    Πολύ όμορφη ανάρτηση..
    και είναι αλήθεια ότι όταν αφηνόμαστε μ' εμπιστοσύνη, έρχονται λύσεις που δεν τις είχαμε σκεφτεί ποτέ!

    μια όμορφη, καλή μέρα σου εύχομαι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. φιλεναδα μου περνα απ το λημερι μου,
    σου εχω μια ερωτηση :)

    φιλι φιλι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. "Κύριε σε παρακαλώ ανάλαβε την ζωή μου ολόκληρη"

    Μόνο εδώ θα διαφωνήσω :) ... νομίζω ότι μοιάζει με άρνηση του δώρου τής συμμετοχής ... σ αυτό το σχολείο έχουμε δικαίωμα σε μερικές "αποτυχίες" κι επαναλήψεις μαθημάτων , δεν ήρθαμε εδώ για εύκολο περίπατο αναψυχής ... και η άποψή μου είναι ότι δεν χρειάζεται να είμαστε σκληροί με τον εαυτό μας ακόμη και για τις κακές μας στιγμές , είναι σαν να μαλώνεις ένα παιδάκι του δημοτικού που δεν μπορεί να λύσει δύσκολες εξισώσεις :)

    Ένα θαυμαστό βραδάκι Κυριακής θα ευχηθώ !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Χμμμ...:)εγώ όμως δεν θα διαφωνήσω μαζί σου...:)...γιατί οντως από την φύση μας είμαστε ατελείς και δικαιούμαστε σίγουρα λάθη και επαναλήψεις...και αλλαγές:)άλλωστε τι αγώνα θα καναμε αν επέτρεπε να ήμασταν τέλιοι?:)πως θα μαθαίναμε μέσα από τα λάθη μας που τελικά είναι ωφέλημα...απλά μερικές φορές σε διάφορα διλήμματα της ζωής εύχεσαι να σκεπάσει την καρδούλα σου ο Θεός και να σε φωτίσει να κάνεις το καλό...γιατί το καλό τελικά το νιώθεις ότι σε γεμίζει χαρά...σημαίνει στην βαθύτερη του έννοια ανιδιοτελής αγάπη... αυτή την αγάπη ως σημείο αναφοράς μας... όπως μας δίδαξε ο Χριστούλης...:)αυτό εννοούσα με την φραση αυτή...:)μπας και αποβάλω για λίγο το εγώ μου:)με τιμάς πάρα πολύ που πέρασες και έδωσες χρώμα με την όμορφη σου παρουσία...νιώθω ότι το χαμόγελο σου είναι τόσο αληθινό και καρδιακό και ας δεν έχουμε μιλήσει πολλές φορές:) σε ευχαριστώ καλέ μου κρυέ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αστρια μου συγχώρεσε με που είχα χαθεί για τόσο πολυ καιρό...σε παρακολουθώ πάντα και η βόλτα από το μπλοκάκι σου πάντα μου θυμίζει όμορφες, ξεγνοιαστες καλοκαιρινές βραδιές...σε φιλώ καλή μου φίλη...θα τα λέμε πιο συχνά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή